üzerim geçirdiğim bir erkek gömleğiyle ,
elimde sigaram bile olmadan düşünüyorum.
kendime bunları neden yaşatıyorum-

uzaklaştığımı sandığım herşey bütün yüküyle üzerime koşuyor bazen.

gereksiz ve kırık herşeyim.
yarım kalmış ama zaten sonu hiç olmıyıcakmış.

bölümlere ayrıyorum yaşadıklarımı ve görebildiğim kadarıyla yaşattıklarımı..

en beklenen şeyi(kafaya bir darbe,bacağa bir çelme..)yaptım aslında,
ama bilmeden .
bilerek yapsaydım umurumda olmazdı.

ben bi ayıbımın ortasında duruyorum.
el sallıyıcak halim yok.

üzgünüm bile diyemem şimdi.
kendimden gayri kimseye-

sadece kendi içim için üzgünüm.

allahta belamı vermesin.
ama neden bunu yaşatıığına dair bi ipucu versin benim hayatıma dair.

allahta senin belalarını bana uygulucak halde değil.
ne yani
bu kadar salak mı?

neyse işte bu hatanın %25ini üstüme alıyorum.
acımı da çekiyorum zaten kime ne..

ama %75ini de aranızda bölüştürün.

vapurum da kaçıyor ecele acelem var ..

ben burdayım.

zaten hatamın farkındayım.
o yüzden ne olabilir ki başka.

burda bi sevgisizlik var.
buna kafamı yoruyorum.

ne kadar çok sevgisizim olanlara karşı.

ama yine de allah benim belamı vermesin.

ve biliyormusun çok takıldıktan sonra annemin adını mırıldanır gibi bu olayı anlatırken
o kadar çok düşündüm ki bi çok kez zarar vermeyi,
sana şu anda hayır bunu ben yapmadım bile diyebilirim.

çünkü yazdan beri hayalle gerçeği bazen bende karıştırıyorum.